ที่เกาหลีมีศาสนาอะไรบ้าง

ชาย : เพื่อนชาวเกาหลีบอกผมว่าเขาอาศัยอยู่ในจอลลาบุคโด เจียนจูซิ แต่ผมไม่เห็นในแผนที่ของเกาหลีเลย คุณช่วยบอกทางไปอย่างง่ายๆให้ผมหน่อยได้ไหม แล้วก็ “-โด” แปลว่าอะไรครับ
หญิง: ได้ค่ะ ประการแรก“-โด” เป็นภาษาเกาหลีใช้เรียกพื้นที่ที่มีรัฐบาลท้องถิ่น เหมือนกับ “รัฐ” ในสหรัฐอเมริกา หรือไม่ก็ “รัฐ” ในอังกฤษ และ “จังหวัด” ในแคนาดา เกาหลีใต้และเกาหลีเหนือมีประเทศละ 9 โด "จอลลาบุคโด" หมายถึง “จังหวัดจอลลาเหนือ” และ "เจียนจูชิ" หมายถึง "เมืองเจียนจู"

ในทางภูมิศาสตร์ โซลตั้งอยู่ตรงใจกลางคาบสมุทรและยังเป็นเมืองหลวงของเกาหลีมากกว่า 600 ปีตั้งแต่มีการ สถาปนาราชวงศ์โชซอนขึ้น (1392-1910) ปัจจุบัน มีผู้คนอาศัยมากกว่าสิบล้านคนและยังเป็นใจกลางของ การเมือง ธุรกิจ วัฒนธรรม และการขนส่งมวลชน โซลอวดอ้างได้ถึงพระราชวังเกียงบ็อกกัง ชางดอกกังและ ดอกซูกัง และวัฒนธรรมอื่นๆตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์ จังหวัดเกียงกีล้อมกรุงโซลไว้และเจริญพัฒนา ตามโซลมาติดๆด้วยป้อมปราการฮวาซองในซูวอนทางใต้ของเมืองหลวงซึ่งขึ้นชื่อไว้ว่าเป็นมรดกโลกทาง ประวัติศาสตร์

จังหวัดกังวอนนั้นมีลักษณะพื้นที่เป็นพื้นที่ภูเขา ที่มีชื่อเสียงมากคือซอรัคซัน พื้นที่มากกว่า 80% ปกคลุมด้วย ภูเขา นอกจากเป็นสถานที่ที่งดงามแล้ว พื้นที่ภูเขานี้ยังแบ่งจังหวัดออกจากเขตที่พัฒนาอย่างรวดเร็ว อันได้แก่ โซลและเกียงกีอีกด้วย อย่างไรก็ตาม ทุกวันนี้แกงวอนได้ประโยชน์เป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวและสันทนาการ ใช้ประโยชน์จากภูเขา ที่อนุรักษ์ไว้อย่างดีและแนวชายฝั่งเก่าแก่ นอกจากชาวโซลซึ่งอยู่กันแออัดอยากหนีจากความกดดันของ ตัวเมืองแล้ว จังหวัดนี้มีเสน่ห์ดึงดูดชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เฉพาะอย่างยิ่งผู้ชอบประสบการณ์ตื่นเต้นอย่าง เล่นสกีหรือแค่อยากมาเห็นและสัมผัสหิมะ

ล้อมรอบด้วยกองจูและบูโยว วัฒนธรรมเก่าแก่ของอาณาจักรแพ็กเจ (18 ปีก่อนคริสตศักราช – คริสตศักราชที่ 660) เจริญงอกงามในจังหวัดจุงจง ซากปรักหักพังหลักฐานทางวัฒนธรรมรวมทั้งพระศพของพระเจ้ามุนเยยอง และที่จุดกำยานเคลือบ ทองบรอนซ์จัดว่าเป็นสิ่งสวยงามที่สุดที่ขุดได้ในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ หออิสรภาพ ของเกาหลีในโชนันแสดงถึงความเคลื่อนไหวเพื่ออิสรภาพในขณะที่เกาหลีอยู่ในความปกครองของชาวญี่ปุ่น (ค.ศ. 1910-1945) ด้วยการก่อสร้างทางไฮเวย์ฝั่งตะวันตกและเพิ่มการค้ากับจีน จังหวัดจุงจงพยายามก้าวขึ้นมา เป็นศูนย์กลางการค้าและการขนส่งในชายฝั่งตะวันตกอีกครั้ง

จังหวัดเกียงซางเป็นพื้นที่เดิมของอาณาจักรซิลลาโบราณ (ก่อนคริสตศักราช 57 – คริสตศักราช 935) และอาณาจักรกายา (ก่อนคริสตศักราช 1 – คริสตศักราช 562) เกียงจู เมืองหลวงของซิลลาทางเหนือของ จังหวัดเกียงซางได้รับฉายาว่า “พิพิธภัณฑ์ไร้กำแพง” เพราะซากอารยธรรมยังมีดาษดื่นอยู่ทั่วเมือง วัดบัลกุ๊กซา และถ้ำซอกกุรัมแสดงถึงความปรารถนาอันสูงยิ่งของซิลลาที่จะสร้างสวรรค์ของชาวพุทธบนโลกนี้ ทางใต้ของจังหวัดเกียงซาง หลักฐานทางประวัติศาสตร์ของกายา สมัยรุ่งเรืองของอารยธรรมยุคเหล็ก ยังมีกระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้นที่ โปฮัง อัลซัน ปูซาน ชังวอน และมาซานเป็นมหานครสมัยใหม่ เป็นผู้นำด้านการ อุตสาหกรรมหนักของประเทศเช่น เหล็ก ต่อเรือ รถยนต์ การปิโตรเลียม และสารเคมี นอกจากนั้นแดกูและกูมี ยังขึ้นชื่อทางด้านสิ่งทอและอิเล็กทรอนิกส์ตามลำดับ

ดอลเมนคือสุสานในยุคทองสัมฤทธิ์ เกาหลีมีดอลเมนมากกว่าทุกๆประเทศ และค้นพบได้ในโกชาง และฮวาซุน ซึ่งรวมกันเป็นเนินสูงจนยูเนสโกกำหนดให้พื้นที่ดังกล่าวเป็นมรดกโลก จังหวัดจอลลายังมีชื่อเสียงในเรื่องอาหาร อย่างเช่น บีบิมบัพ (ข้าวผสมผัก) ประเพณีพันซอริ (การเล่าเรื่องผ่านเสียงเพลง) ก็มีต้นกำเนิดจากที่นี่ ครั้งหนึ่ง เคยเป็นแหล่งเกษตรกรรมกว้างใหญ่ที่สุดของประเทศ และคงการเกษตรแบบดั้งเดิมเอาไว้ในขณะที่ค่อยๆผันไป เป็นอุตสาหกรรมท้องถิ่นแบบสมัยใหม่ได้อย่างกลมกลืม

จังหวัดเจจูเป็นเกาะอันดับหนึ่งของเกาหลีในเรื่องขนาดและภูมิอากาศที่เป็นเอกลักษณ์ จังหวัดแบบเกาะนี้ ประกอบไปด้วยเกาะเจจูและเกาะที่อยู่ติดๆกัน ในทางภูมิศาสตร์เกาะนี้แยกจากแผ่นดินใหญ่ซึ่งมีผลทำให้เป็น เอกลักษณ์ทั้งทางด้านสำเนียงภาษาและรูปแบบการใช้ชีวิต ความงามตามธรรมชาติของภูเขาฮัลลาซันและ การที่ล้อมรอบไปด้วยทะเลทำให้เจจูกลายเป็นเกาะรีสอร์ทในฝัน เมื่อศตวรรษที่ 21 เมืองเจจูผันตัวเองไป เป็นเมืองเสรีสากลตามลักษณะการไหลเข้าของผู้คนและเงินทุนได้อย่างอิสระ สาธารณรัฐเกาหลีนั้นตกลงใจ ที่เป็นศูนย์กลางของเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือที่ชาวโลกผ่านได้ เพิ่อชาวเติมเต็มวิสัยทัศน์นี้ เจจูจะดึงดูดผู้คน จากทั่วโลกที่อยากมาท่องเที่ยวและได้ประจักษ์กับมนต์เสน่ห์ของเกาะนี้

จังหวัดเปียงยางและเปียงงันเปียงยางเป็นเมืองที่สูงชันในประวัติศาสตร์ เป็นเมืองที่มีโบราณวัตถุจากสมัย อาณาจักรโกโจซอนโบราณ (ก่อนคริสตศักราช 2333-108) ซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์แรกที่สถาปนาขึ้นในคาบสมุทร เกาหลี และโบราณวัตถุจากอาณาจักรโกกุเรียว (ก่อนคริสตศักราช 37 – คริสตศักราชที่ 668) มากกว่าเมืองอื่นๆ ของประเทศเกาหลี โกกุเรียวเคยเป็นชาติที่เรืองอำนาจสูงสุดในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ ป้อมปราการ เปียงยางซอง (มรดกแห่งชาติอันดับ 1 ของเกาหลีเหนือ) ป้อมปราการอันฮัคกุนซอง (มรดกแห่งชาติอันดับ 2 ของเกาหลีเหนือ) และภาพจิตรกรรมฝาผนังมากมายแสดงให้เห็นถึงความรุ่งเรืองของอาณาจักรเปียงยาง ในปัจจุบันเป็นเมืองหลวงของเกาหลีและเป็นศูนย์รวมทางการเมือง เศรษฐกิจ และการทหาร ทางด้านธรรมชาติแล้ว จังหวัดเปียงงันซึ่งเป็นที่ตั้งของเปียงยางเป็นจังหวัดที่มีการพัฒนาด้านอุตสาหกรรมสูงสุด

จังหวัดฮวังแฮ เคยเป็นเขตพัฒนาทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมในอดีต หัตถกรรม เช่น เึครื่องสังคโลกโกเรียว ทำให้เมืองแกซองซึ่งเป็นเมืองหลวงของเผ่าโกเรียว (918-1392) พัฒนาการค้ากับภายนอกได้อย่างรุ่งเรือง และเป็นศูนย์กลางทางการค้าของสมัยอาณาจักรโกเรียวและโจซอน ในปัจจุบัน ความร่วมมือทางเศรษฐกิจ ระหว่างเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ดำเนินต่อไปผ่านความร่วมมือจัดตั้งศูนย์อุตสาหกรรมแกซอง

จังหวัดกังวอนถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนเนื่องจากการแบ่งประเทศ ครึ่งหนึ่งที่อยู่ในเกาหลีเหนือนั้นเป็นพื้นที่ ภูเขาเช่นเดียวกับเกาหลีใต้ จังหวัดนี้เป็นเขตพื้นที่ประมงทะเลตะวันออก อู่ต่อเรือเป็นอุตสาหกรรมหลักสำคัญ ภูเขากึมกังซัน (1,638 เมตร) หรือ ภูเขาเพชรที่ถูกเปิดเป็นเส้นทางไปสู่เกาหลีใต้ในเดือนพฤศจิกายนพ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งแรกของเกาหลีเหนือที่เปิดให้ชาวเกาหลีใต้สามารถเดินทางไปยัง เกาหลีใต้ได้เป็นเวลา 50 ปี

จังหวัดแยงกังเป็นจังหวัดที่อุดมสมบูรณ์ด้วยป่าไม้มากที่สุดในเกาหลีเหนือ ภูเขาแบคดูซันเป็นภูเขาสูงทีสุด ในคาบสมุทรเกาหลี และที่ราวกับเป็นเพชรประดับบนยอดมงกุฎบนภูเขาคือธารน้ำชอนจีหรือธารน้ำปล่องภูเขาไฟ ซึ่งงดงามมาก ภูเขาเต็มไปด้วยพืชและสัตว์ป่าหายาก พื้นที่ของจังหวัดปุงซาน (เมืองกิมฮยองวอน) ซึ่งเป็น ต้นกำเนิดของสุนัขปุงซานที่ได้รับการยกย่องเรื่องความกล้าหาญของมัน

หลังจังหวัดแยงกังคือจังหวัดจากังที่เต็มไปด้วยภูเขา ดินหินและอุดมไปด้วยแร่สังกะสี ทองคำ ทองแดง ทังสเตนและแหล่งแร่ธาตุอื่นๆเป็นจังหวัดที่ได้รับการขนานนามว่าขุมสมบัติแห่งประเทศเกาหลี นอกจากนี้ ยังเต็มไปด้วยป่าและแหล่งน้ำ สิ่งขุดพบทางโบราณคดีในโกกุเรียวกระจัดกระจายไปทั่วเขตพื้นที่ชนบทของ จังหวัด เช่นอันเปียงริ ซิมกวีริและซองกัมริ

จังหวัดฮัมกยองเป็นจังหวัดที่อุดมไปด้วยแร่ธาตุธรรมชาติมากที่สุดในคาบสมุทรเกาหลี มีอาณาเขตติดกับจีนและ รัสเซีย ชองจินในจังหวัดฮัมกยองเหนือเป็นแหล่งอุตสาหกรรมที่พัฒนาก้าวหน้า มีท่าเรือซึ่งติดต่อค้าขาย ทางทะเลกับญี่ปุ่นและรัสเซียได้ นอกจากนี้จังหวัดฮัมกยองยังคุยอวดได้ถึงสุสานเก่าแก่มากมายรวมทั้งแนวป้อม ปราการสถานที่อนุรักษ์เรื่องราวทางประวัติศาสตร์ได้เป็นอย่างดี ตัวอย่างเช่นป้อมปราการโบราณชองแฮโตซองแห่งอาณาจักรบัลแฮ (698-926)